Get Adobe Flash player

لاویچ را در شبکه های اجتمائی دنبال کنید.
بخشی از مطالب مربوط به اخبار آثار و انتشار موزیک و بیوگرافی را در صفحات اجتمائی  LOVEECH پیگیری کنید.%متشکریم.
بازدید کننده عزیز برای آگاهی از آخرین اخبار در تلگرام به کانال LOVEECH در تلگرام مراجعه کنید.

شما اینجا هستید : صفحه اول > آخرین رویدادها > نوشته ها > خداوند تنها کسی است که ما را به راستی دوست دارد

postheadericon خداوند تنها کسی است که ما را به راستی دوست دارد

میانگین امتیار کاربران: / 1
ضعیفعالی 
اخبار لاویچ - وبلاگ

به نام خدا


سلام دوستان عزیز وقت همه بخیر


امروز تصمیم گرفتم یک اتفاقی که برای خودم پیش آمد را تعریف کنم.

یک شب خیلی سرم درد گرفته بود این قدر در گرفته بود که نمی توانید فکرش را بکنید و قران را توی بقل خودم فشار می دادم به قفسه سینم و گریه می کردم و به خدا با همون زبون خودم می گفتم :

خدایا این قرآن الان  توی دست منه ، ولی من نه معنی این را می دونم و نه عربی ام خوبه که بشینم ، بخونم ، خدایا چی کار کنم ؟ کمکم کن .

با اون دل شکسته ، لاویچ لای قرآن را باز کرد و می دونید به چه سوره ای رسیدم ؟

دوستان گل بالای صفحه نوشته شده بود ((سجده)) و من در اون لحظه دیدم و تجربه کردم که خدا بوسیله قرآن به منه بی سواد هم کمک کرد .

به مدت چند دقیقه سجده کردم و سر دردم خوب شد. توجه کنید فقط اسم این سوره بزرگترین درد من را تو اون لحظه دوا کرد . پس نتیجه بگیرید که کل سوره می تونه چه قدر توی زندگی به انسان کمک کنه !

پس بیاید در این هنگام سوره حجر را بخوانیم و با قرآن بیشتر آشنا شویم . این هم معنی سوره حجر است امیدوارم خدا قبول کنه . چند روز دیگه حتما ترجمه سوره سجده را هم می زارم.

حرف دیگری ندارم ، خداوند شما را حفظ کند . لاویچ

 

 


به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

 

الر، اين آيات كتاب، و قرآن مبين است. (1)

كافران (هنگامى كه آثار شوم اعمال خود را ببينند،) چه بسا آرزو مى‏كنند كه اى كاش مسلمان بودند! (2)

بگذار آنها بخورند، و بهره گيرند، و آرزوها آنان را غافل سازد; ولى بزودى خواهند فهميد! (3)

ما اهل هيچ شهر و ديارى را هلاك نكرديم مگر اينكه اجل معين (و زمان تغيير ناپذيرى) داشتند! (4)

هيچ گروهى از اجل خود پيشى نمى‏گيرد; و از آن عقب نخواهد افتاد! (5)

و گفتند: «اى كسى كه «ذكر» ( قرآن) بر او نازل شده، مسلما تو ديوانه‏اى! (6)

اگر راست مى‏گويى، چرا فرشتگان را نزد ما نمى‏زورى؟!» (7)

(اما اينها بايد بدانند) ما فرشتگان را، جز بحق، نازل نمى‏كنيم،;و هرگاه نازل شوند، ديگر به اينها مهلت داده نمى‏شود (;و در صورت انكار، به عذاب الهى نابود مى‏گردند)! (8)

ما قرآن را نازل كرديم; و ما بطور قطع نگهدار آنيم! (9)

ما پيش از تو (نيز) پيامبرانى در ميان امتهاى نخستين فرستاديم. (10)

هيچ پيامبرى به سراغ آنها نمى‏آمد مگر اينكه او را مسخره مى‏كردند. (11)

ما اينچنين (و از هر طريق ممكن) قرآن را به درون دلهاى مجرمان راه مى‏دهيم! (12)

(اما با اين حال،) آنها به آن ايمان نمى‏آورند; روش اقوام پيشين نيز چنين بود! (13)

و اگر درى از آسمان به روى آنان بگشاييم، و آنها پيوسته در آن بالا روند... (14)

باز مى‏گويند: «ما را چشم‏بندى كرده‏اند; بلكه ما (سر تا پا) سحر شده‏ايم!» (15)

ما در آسمان برجهايى قرار داديم; و آن را براى بينندگان آراستيم. (16)

و آن را از هر شيطان رانده شده‏اى حفظ كرديم; (17)

مگر آن كس كه استراق سمع كند (و دزدانه گوش فرا دهد) كه «شهاب مبين‏» او را تعقيب مى‏كند (و مى‏راند) (18)

و زمين را گسترديم; و در آن كوه‏هاى ثابتى افكنديم; و از هر گياه موزون، در آن رويانديم; (19)

و براى شما انواع وسايل زندگى در آن قرار داديم; همچنين براى كسانى كه شما نمى‏توانيد به آنها روزى دهيد! (20)

و خزائن همه چيز، تنها نزد ماست; ولى ما جز به اندازه معين آن را نازل نمى‏كنيم! (21)

ما بادها را براى بارور ساختن (ابرها و گياهان) فرستاديم; و از آسمان آبى نازل كرديم، و شما را با آن سيراب ساختيم; در حالى كه شما توانايى حفظ و نگهدارى آن را نداشتيد! (22)

« ماييم كه زنده مى‏كنيم و مى‏ميرانيم; و ماييم وارث (همه جهان)! (23)

ما، هم پيشينيان شما را دانستيم; و هم متاخران را! (24)

پروردگار تو، قطعا آنها را (در قيامت) جمع و محشور مى‏كند; چرا كه او حكيم و داناست! (25)

ما انسان را از گل خشكيده‏اى (همچون سفال) كه از گل بد بوى (تيره رنگى) گرفته شده بود آفريديم! (26)

و جن را پيش از آن، از آتش گرم و سوزان خلق كرديم! (27)

و (به خاطر بياور) هنگامى كه پروردگارت به فرشتگان گفت: «من بشرى را از گل خشكيده‏اى كه از گل بدبويى گرفته شده، مى‏آفرينم. (28)

هنگامى كه كار آن را به پايان رساندم، و در او از روح خود (يك روح شايسته و بزرگ) دميدم، همگى براى او سجده كنيد!» (29)

همه فرشتگان، بى استثنا، سجده كردند... (30)

جز ابليس، كه ابا كرد از اينكه با سجده‏كنندگان باشد. (31)

(خداوند) فرمود: «اى ابليس! چرا با سجده‏كنندگان نيستى؟!» (32)

گفت: «من هرگز براى بشرى كه او را از گل خشكيده‏اى كه از گل بدبويى گرفته شده است آفريده‏اى، سجده نخواهم كرد!» (33)

فرمود: «از صف آنها ( فرشتگان) بيرون رو، كه رانده‏شده‏اى (از درگاه ما!).

و لعنت (و دورى از رحمت حق) تا روز قيامت بر تو خواهد بود!» (35)

گفت: «پروردگارا! مرا تا روز رستاخيز مهلت ده (و زنده بگذار!)» (36)

فرمود: «تو از مهلت يافتگانى! (37)

(اما نه تا روز رستاخيز، بلكه) تا روز وقت معينى.» (38)

گفت: «پروردگارا! چون مرا گمراه ساختى، من (نعمتهاى مادى را) در زمين در نظر آنها زينت مى‏دهم، و همگى را گمراه خواهم ساخت، (39)

مگر بندگان مخلصت را.» (40)

فرمود: «اين راه مستقيمى است كه بر عهده من است (و سنت هميشگيم)... (41)

كه بر بندگانم تسلط نخواهى يافت; مگر گمراهانى كه از تو پيروى مى‏كنند; (42)

و دوزخ، ميعادگاه همه آنهاست! (43)

هفت در دارد; و براى هر درى، گروه معينى از آنها تقسيم شده‏اند! (44)

به يقين، پرهيزگاران در باغها(ى سرسبز بهشت) و در كنار چشمه‏ها هستند. (45)

(فرشتگان به آنها مى‏گويند:) داخل اين باغها شويد با سلامت و امنيت! (46)

هر گونه غل ( حسد و كينه و دشمنى) را از سينه آنها برمى‏كنيم (و روحشان را پاك مى‏سازيم); در حالى كه همه برابرند، و بر تختها روبه‏روى يكديگر قرار دارند. (47)

هيچ خستگى و تعبى در آنجا به آنها نمى‏رسد، و هيچ گاه از آن اخراج نمى‏گردند! (48)

بندگانم را آگاه كن كه من بخشنده مهربانم! (49)

و (اينكه) عذاب و كيفر من، همان عذاب دردناك است! (50)

و به آنها از مهمانهاى ابراهيم خبر ده! (51)

هنگامى كه بر او وارد شدند و سلام كردند; (ابراهيم) گفت: «ما از شما بيمناكيم!» (52)

گفتند: «نترس، ما تو را به پسرى دانا بشارت مى‏دهيم!» (53)

گفت: «آيا به من (چنين) بشارت مى‏دهيد با اينكه پير شده‏ام؟! به چه چيز بشارت مى‏دهيد؟! س‏ذللّه (54)

گفتند: «تو را به حق بشارت داديم; از مايوسان مباش!» (55)

گفت: «جز گمراهان، چه كسى از رحمت پروردگارش مايوس مى‏شود؟!» (56)

(سپس) گفت: «ماموريت شما چيست اى فرستادگان خدا؟» (57)

گفتند: «ما به سوى قومى گنهكار ماموريت يافته‏ايم (تا آنها را هلاك كنيم)! (58)

مگر خاندان لوط، كه همگى آنها را نجات خواهيم داد... (59)

بجز همسرش، كه مقدر داشتيم از بازماندگان (در شهر، و هلاك‏شوندگان) باشد!» (60)

هنگامى كه فرستادگان (خدا) به سراغ خاندان لوط آمدند... (61)

(لوط) گفت: «شما گروه ناشناسى هستيد!» (62)

گفتند: «ما همان چيزى را براى تو آورده‏ايم كه آنها ( كافران) در آن ترديد داشتند (آرى،) ما مامور عذابيم)! (63)

ما واقعيت مسلمى را براى تو آورده‏ايم; و راست مى‏گوييم! (64)

پس، خانواده‏ات را در اواخر شب با خود بردار، و از اينجا ببر; و خودت به دنبال آنها حركت كن; و كسى از شما به پشت سر خويش ننگرد; مامور هستيد برويد!» (65)

و ما به لوط اين موضوع را وحى فرستاديم كه صبحگاهان، همه آنها ريشه‏كن خواهند شد. (66)

(از سوى ديگر،) اهل شهر (از ورود ميهمانان با خبر شدند، و بطرف خانه لوط) آمدند در حالى كه شادمان بودند. (67)

(لوط) گفت: «اينها ميهمانان منند; آبروى مرا نريزيد! (68)

و از خدا بترسيد، و مرا شرمنده نسازيد!» (69)

گفتند: «مگر ما تو را از جهانيان نهى نكرديم (و نگفتيم كسى را به ميهمانى نپذير؟!» (70)

گفت: «دختران من حاضرند، اگر مى‏خواهيد كار صحيحى انجام دهيد (با آنها ازدواج كنيد، و از گناه و آلودگى بپرهيزيد!)» (71)

به جان تو سوگند، اينها در مستى خود سرگردانند (و عقل و شعور خود را از دست داده‏اند)! (72)

سرانجام، هنگام طلوع آفتاب، صيحه (مرگبار -بصورت صاعقه يا زمين‏لرزه-) آنها را فراگرفت! (73)

سپس (شهر و آبادى آنها را زير و رو كرديم;) بالاى آن را پايين قرار داديم; و بارانى از سنگ بر آنها فرو ريختيم! (74)

در اين (سرگذشت عبرت‏انگيز)، نشانه‏هايى است براى هوشياران! (75)

و ويرانه‏هاى سرزمين آنها، بر سر راه (كاروانها)، همواره ثابت و برقرار است; (76)

در اين، نشانه‏اى است براى مؤمنان! (77)

«اصحاب الايكه‏» ( صاحبان سرزمينهاى پردرخت قوم شعيب) مسلما قوم ستمگرى بودند! (78)

ما از آنها انتقام گرفتيم; و (شهرهاى ويران شده) اين دو ( قوم لوط و اصحاب الايكه) بر سر راه (شما در سفرهاى شام)، آشكار است! (79)

و «اصحاب حجر» ( قوم ثمود) پيامبران را تكذيب كردند! (80)

ما آيات خود را به آنان داديم; ولى آنها از آن روى گرداندند! (81)

آنها خانه‏هاى امن در دل كوه‏ها مى‏تراشيدند. (82)

اما سرانجام صيحه (مرگبار)، صبحگاهان آنان را فرا گرفت; (83)

و آنچه را به دست آورده بودند، آنها را از عذاب الهى نجات نداد! (84)

ما آسمانها و زمين و آنچه را ميان آن دو است، جز بحق نيافريديم; و ساعت موعود ( قيامت) قطعا فرا خواهد رسيد (و جزاى هر كس به او مى‏رسد)! پس، از آنها به طرز شايسته‏اى صرف‏نظر كن (و آنها را بر نادانيهايشان ملامت ننما)! (85)

به يقين، پروردگار تو، آفريننده آگاه است! (86)

ما به تو سوره حمد و قرآن عظيم داديم! (87)

(بنابر اين،) هرگز چشم خود را به نعمتهاى (مادى)، كه به گروه‏هايى از آنها ( كفار) داديم، ميفكن! و بخاطر آنچه آنها دارند، غمگين مباش! و بال (عطوفت) خود را براى مؤمنين فرود آر! (88)

و بگو: «من انذاركننده آشكارم!» (89)

(ما بر آنها عذابى مى‏فرستيم) همان گونه كه بر تجزيه‏گران (آيات الهى) فرستاديم! (90)

همانها كه قرآن را تقسيم كردند (;آنچه را به سودشان بود پذيرفتند، و آنچه را بر خلاف هوسهايشان بود رها نمودند)! (91)

به پروردگارت سوگند، (در قيامت) از همه آنها سؤال خواهيم كرد... (92)

از آنچه عمل مى‏كردند! (93)

آنچه را ماموريت دارى، آشكارا بيان كن! و از مشركان روى گردان (و به آنها اعتنا نكن)! (94)

ما شر استهزاكنندگان را از تو دفع خواهيم كرد; (95)

همانها كه معبود ديگرى با خدا قرار دادند; اما بزودى مى‏فهمند! (96)

ما مى‏دانيم‏سينه‏ات از آنچه آنها مى‏گويند تنگ مى‏شود (و تو را سخت ناراحت مى‏كنند). (97)

(براى دفع ناراحتى آنان) پروردگارت را تسبيح و حمد گو! و از سجده‏كنندگان باش! (98)

و پروردگارت را عبادت كن تا يقين ( مرگ) تو فرا رسد! (99)


 

راست گفت خداوند بزرگ و بلند مرتبه



Instagram
 دیدگاه شما ✔ فرستادن این مطلب به دوستان
امروز : جمعه
30. تیر 1396
26. شوال 1438
21. جولای 2017
آرشیو رویدادها
Powered by mod LCA
عضویت در خبرنامه

با عضویت در خبرنامه از جدیدترین مطالب و تغییرات سایت خود آگاه میشوید.